Αυτή τη στιγμή γράφω αυτό το άρθρο σε χαρτί καθώς κάθομαι σε μία καφετέρια γεμάτη κόσμο και φασαρία, με έναν μεγάλης ηλικίας τύπο να παίζει διάφορα χαλαρά τραγούδια στην ακουστική κιθάρα του. Η καφετέρια ανήκει σε έναν καθεδρικό ναό (όχι, δεν ήρθα για προσκύνημα) στον οποίο πραγματοποιείται κάποια εκδήλωση. Δεν έχω ιδέα τι, εγώ απλά περιμένω να τελειώσει ώστε να συναντήσω κάποιον.

Καθώς λοιπόν κάθομαι σ’ αυτό το μπάχαλο πίνοντας τον καφέ μου (αν και λίγο το ότι βράδιασε, λίγο η μουσική, “τραβιέται” μια μπύρα), έχω για παρέα μόνο ένα μικρό σημειωματάριο που τώρα τελευταία κουβαλάω παντού μαζί μου για κάθε είδους σημειώσεις. Ούτε κινητό, ούτε internet, ούτε καν ένα περιοδικό. Και ξέρετε κάτι; Υπήρξα παραγωγικός όσο ποτέ τον τελευταίο καιρό!

Εκτός από αυτό το σύντομο άρθρο που γράφω, έλυσα (στη θεωρία τουλάχιστον) ένα πρόβλημα ενός project μου που με βασάνιζε επί μέρες, έγραψα σημειώσεις για διάφορα tutorials, σχεδίασα δύο βάσεις για επερχόμενα projects και συμπλήρωσα δύο ολόκληρες σελίδες (ok, το παραδέχομαι, είναι μικρές οι σελίδες) με ιδέες για άρθρα, tutorials, projects κλπ.

Έχοντας δουλέψει και παλιότερα σε καφετέριες χωρίς internet ήξερα πως βοηθάει στη συγκέντρωση, αλλά το να μην έχεις μαζί σου τίποτα απολύτως που να μπορεί να σε αποσπάσει (δε το συζητάω για tablet/laptop, αναφέρομαι ακόμα και στο κινητό ή στην εφημερίδα) είναι τρομερά αναζωογονητικό και θα σας πρότεινα να το δοκιμάσετε, όσο πιεστική κι αν είναι η καθημερινότητά σας.

Ας πάω να πάρω τη μπύρα μου τώρα, την αξίζω! ;-)