Στην εκπνοή του προηγούμενου έτους (2012), ο Γιώργος Κωνσταντακόπουλος έγραφε πως το άλλο όνομα των freelancers είναι “δημιουργικές πουτάνες”, καθώς:

Αν το καλοσκεφτείς, έχουμε πολλά κοινά. Κάνουμε ό,τι μπορούμε για τον πελάτη, αλλά αυτός διαλέγει. Για να τον κερδίσεις πρέπει να του γυαλίσεις από την αρχή. Οπότε, κάνε ό,τι μπορείς ώστε να σε δει και να σε διαλέξει.

Στο δωματιάκι δεν μπορείς να κάνεις και πολλά. Ακούς και κυρίως υπακούς. Αν κλείσεις μια καλή τιμή πριν μπείτε, πάει καλά. Αλλιώς θα σε πηδάνε για το τίποτα. Από την άλλη όμως πόσες φορές κακοί πελάτες δε φάγαν τα λεφτά από τις κακόμοιρες τις πουτάνες; Όσο κι αν προσέχεις δεν μπορείς να το αποφύγεις πάντα.

Υπάρχουν freelancers πολυτελείας και freelancers της κακιάς της ώρας. Το ίδιο και πουτάνες. Τους καλούς, και στα δύο επαγγέλματα, τους ζηλεύουν, τους κακούς ούτε να τους φτύσουν. Και κυρίως: καμία δουλειά δεν είναι ντροπή, όπως μας λέγαν και στο σχολείο.

Σου λέω είναι πολλά τα κοινά.

Αρκετά τα κοινά, και δυστυχώς στην Ελλάδα της κρίσης -και της πραγματικής, όσο και αυτής που συχνά παρουσιάζεται ως εύκολη δικαιολογία-, οι περισσότεροι freelancers καταλήγουν να έχουν περισσότερα κοινά με τη χαμηλότερη κατηγορία.

Καλό θα ήταν λοιπόν ο πρώτος στόχος σου να είναι η μετάβαση στην κατηγορία πολυτελείας (αν φυσικά είσαι σε κατώτερη). Ξέρεις όμως ποιος κάνει την καλύτερη δουλειά σε όλο αυτό το κύκλωμα, έτσι; Ο προαγωγός. Γιατί λοιπόν ο freelancer χαρακτήρας σου να μην έχει… dual-class (βλέπε Dungeons & Dragons);

Ναι μεν διαλέγει ο πελάτης εσένα, αλλά ταυτόχρονα διαλέγεις κι εσύ αυτόν. Κάτι σαν τη red light district του Amsterdam, ή τις εταίρες της αρχαίας Ελλάδας δηλαδή.

Μάθε να λες όχι λοιπόν, και από την αρχή, αλλά και όταν αποφασίσεις ότι κάτι δε σου κάνει στην πορεία. Μάθε να προστατεύεις και να μη ξεπουλάς το προϊόν και τον εαυτό σου.

Χτίσε καλές συνεργασίες με τους πελάτες σου, και κέρδισε με τη συμπεριφορά, τον επαγγελματισμό, και την ποιότητα της εργασίας σου το σεβασμό προς εσένα και τη δουλειά σου.

Και αν αυτό είναι δύσκολο στην Ελλάδα του σήμερα, κάνε λίγο υπομονή, δημιούργησε κάποιο back-up plan για να έχεις την ευχέρια να πεις τα πρώτα σου όχι, και μη ξεχνάς πως υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές.

Σε τελική ανάλυση, αν δε σεβαστείς εσύ ο ίδιος τον εαυτό και τη δουλειά σου, πώς περιμένεις να το κάνει ο εκάστοτε πελάτης;